Wskaźniki wydajności instrumentów analitycznych on-line obejmują szeroki zakres znaczeń, ale ogólnie można je podzielić na dwie kategorie.
Jedna kategoria wskaźników wydajności jest związana z zakresem roboczym i warunkami pracy instrumentu. Zakres roboczy odnosi się głównie do obiektu pomiaru, zakresu pomiarowego itp. Warunki pracy obejmują między innymi wymagania środowiskowe, warunki próbek, specyfikacje zasilania i zasilania gazem, odporność przyrządu na eksplozję i stopień ochrony.
Druga kategoria wskaźników wydajności jest związana z sygnałem analitycznym instrumentu, a mianowicie wartością odpowiedzi instrumentu. Wskaźniki te obejmują głównie czułość, granicę wykrywalności, powtarzalność, dokładność, rozdzielczość, stabilność, zakres liniowy, czas reakcji itp.
Granica wykrywalności: Odnosi się do minimalnej zawartości lub minimalnego stężenia docelowego analitu wymaganego do wygenerowania sygnału analitycznego potwierdzającego obecność mierzonej substancji w próbce. Jest to podstawowy wskaźnik charakteryzujący i oceniający zdolność detekcyjną przyrządu analitycznego.
Powtarzalność: Znany również jako błąd powtarzalności. Odnosi się do odchylenia pomiędzy wieloma wynikami analiz przyrządu, gdy wszystkie warunki pracy pozostają niezmienione.
Precyzja: odnosi się do stopnia wzajemnej zgodności poszczególnych zmierzonych wartości uzyskanych poprzez wielokrotne oznaczanie tej samej wielkości. Reprezentuje wielkość błędów losowych podczas procesu pomiarowego i ogólnie charakteryzuje się odchyleniem standardowym.
Dokładność przyrządu: odnosi się do stopnia zgodności pomiędzy wartością średnią z wielu pomiarów a wartością prawdziwą w określonych warunkach pomiaru, reprezentującą zdolność wartości wskazywanej przez przyrząd do zbliżenia się do wartości prawdziwej. Dokładność przyrządu określana jest również jako precyzja, często w skrócie „precyzja”.
Rozdzielczość: znana również jako zdolność rozdzielcza lub zdolność rozdzielcza. Odnosi się do zdolności przyrządu do rozróżnienia najbliższych sąsiadujących wartości wskazanych wielkości.
Stabilność: odnosi się do zdolności przyrządu do utrzymania niezmienionych właściwości metrologicznych w określonych warunkach pracy. W przypadku przyrządów analitycznych stabilność opisuje głównie charakterystykę zmienności wartości odpowiedzi przyrządu w czasie i można ją scharakteryzować za pomocą szumu i dryfu.
Zakres liniowy: odnosi się do maksymalnego przedziału liniowego rozpiętego na krzywej kalibracji, używanego do przedstawienia możliwości dostosowania do zawartości lub stężenia mierzonego składnika. W przypadku instrumentów analitycznych zawsze bardziej pożądany jest szerszy zakres liniowy.
Liniowość: Zwana także błędem liniowości lub błędem nieliniowym. Ogólnie odnosi się do maksymalnego odchylenia pomiędzy krzywą wyjściową przyrządu a odpowiadającą mu dopasowaną linią prostą, wyrażoną jako procentowy stosunek tego odchylenia do pełnego zakresu pomiarowego przyrządu.
Twoja wiadomość musi mieć od 20 do 3000 znaków!
